AVRUPA BİRLİĞİNDE İSG YÖNETİMİ


Avrupa Birliğinde  İSG Yönetim Sistemleri

Avrupa Birliği (AB) ülkelerinin birçoğunun İş Sağlığı ve Güvenliği (İSG) mevzuatında İş Sağlığı ve Güvenliği Yönetim Sistemlerine geçiş süreci 1980’lerde başlamıştır. Bu mevzuat, kural koyucu olmaktan ziyade, “kendi kendini yönetme” modeli ön planda tutulmuştur. Kendi kendini yönetme hususuna daha fazla vurgu yapılarak işverenlerin İş Sağlığı ve Güvenliğinin korunması konusunda sorumluluk alması zorunlu kılınmış, ancak bu sorumluluğu nasıl yüklenecekleri konusunda fazla bir açıklamada bulunulmamış, az talimat verilmiştir. Kendi kendini yönetme gerekliliğine bir cevap olarak da, birbirinden farklı sistematik İş Sağlığı ve Güvenliği Yönetim Sistemi modelleri geliştirilmiştir.

Bu gelişmelerin akabinde, Avrupa Birliği’ne üye bazı ülkelerde yeni İş Sağlığı ve Güvenliği düzenlemeleri ortaya konmuş; bu çerçevede İş Sağlığı ve Güvenliği Yönetim Sistemlerinin benimsenmesi ilkin kolaylaştırılmış, bilahare zorunluluk hâline getirilmiştir.


Avrupa Birliği Çerçeve Direktifinde İş Sağlığı Ve Güvenliği Yönetim Sistemleri

Tüm dünyada uygulanan sistematik İş Sağlığı ve Güvenliği Yönetim Sistemlerinin en önemli kaynağı olarak gösterilen yasama girişimi, “çalışanların iş yerindeki güvenliklerini ve sağlıklarını iyileştirmeye teşvik eden önlemler hakkındaki Avrupa Birliği Çerçeve Direktifi’dir.

Direktif 89/391/EEC 12 Haziran 1989 da çıkarılan AB Çerçeve Direktifinde, İSG yönetimi için gerekli olan ve kamu sektöründe ve özel sektörde yer alan tüm kuruluşlar için geçerli genel ilke ve süreçlere yer verilmiştir.

Bu AB Direktifine göre, işletmelerde İş Sağlığı ve Güvenliği yönetiminin temel amacı, çalışanların güvenlik koşullarının ve sağlık durumlarının sürekli olarak iyileşmesini sağlamaktır. Direktif bütün AB ülkelerinde yürürlüğe girmiştir. Direktifin uygulanması, ulusal strateji ve politikalarla desteklenmektedir.

Günümüz AB ülkelerinde uygulanan çeşitli İş Sağlığı ve Güvenliği Yönetim Sistemleri genel hatlarıyla verilmiştir. Bütün İSG yönetim sistemleri belirli noktalarda birbiriyle örtüşmekle birlikte, kapsam ve yaklaşım bakımından birbirlerinden ayrılırlar.


ILO Rehberlerinde İş Sağlığı Ve Güvenliği Yönetim Sistemleri

2001 yılında Uluslararası Çalışma Örgütü (ILO), İş Sağlığı ve Güvenliği Yönetim Sistemlerine ilişkin ILO Rehberlerini yayınlanmıştır.

Bu rehberler, 155 Sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Sözleşmesi ile 161 Sayılı İş Sağlığı Hizmetleri Sözleşmesi de dâhil olmak üzere, uluslararası standartları yansıtmaktadır. Ülkemizin Tabi Olduğu Uluslararası İş Sağlığı ve Güvenliği Sözleşmeler). Bu rehberler, hem ulusal düzeyde hem de işletme düzeyinde İş Sağlığı ve Güvenliği yönetimi ile ilgili sorumluluğu bulunan herkesin kullanımına yönelik olarak hazırlanmıştır.


Yükleniciler için Güvenlik Kontrol Listesi

Yükleniciler için Güvenlik Kontrol Listesi (YGKL), işletmelerin ve yüklenicilerin iş güvenliği yönetimine özel bir standart geliştirmiştir. YGKL sistemi, öncelikli olarak petro kimya endüstrisine hizmet sunan yüklenicilerin uyguladığı iş güvenliği yönetim sistemlerine yönelik değerlendirme ve sertifikasyonun nesnel olarak yapılabilmesi amacıyla geliştirilmiştir. Yüklenicilerin uyguladığı İş Sağlığı ve Güvenliği Yönetim Sistemleri ile Çevre Yönetim Sistemlerine yönelik bir kıyaslama ölçütü görevi gören YGKL, aynı zamanda inşaat, makine mühendisliği, kurulum ve taşımacılık gibi iş kollarına da yayılmıştır. YGKL’de, güvenli çalışma koşullarının temini için gereken kilit unsurlara odaklanılır. Kurallara dayalı bir standart olup belirli bir İş Sağlığı ve Güvenliği seviyesine ulaşmak için özel standartlar oluşturur. Bu açıdan, OHSAS 18001’deki yaklaşımla tezat oluşturmaktadır. OHSAS 18001, işletmenin ihtiyaçlarına yöneliktir ve İş Sağlığı ve Güvenliğinin devamlı olarak iyileştirilmesini öngörür. YGKL ise, İş Güvenliği Yönetim Sistemleri için asgari bir düzey belirler. İş sağlığından ziyade iş güvenliğini kontrol altına almaya yöneliktir. Bir işletme, sahasında çalıştırmak üzere (alt) yüklenici firma ile anlaştığında, bu firmadan asgari düzeyde iş güvenliği önlemleri almasını, çalışanlarının iş güvenliği bilincinin olmasını ve iş güvenliğinin kontrolünde yönetimin yer almasını bekler.


Kurallara dayalı YGKL standardında yer alan unsurlar şunlardır:

• “Güvenli olmayan” (alt) yüklenicilerle çalışmak yasaktır. Güvenli yüklenicilerin YGKL sertifikaları vardır. • İSG politika bildirgesi, İSG görev tanımları vardır. • İşe başlamadan önce verilen günlük İSG talimatları vardır. • Şeflerin İSG sertifikaları vardır. • En az ayda bir, şefler tarafından yapılan çalışma ortamı teftişleri vardır. • Yılda bir, işletmenin üst düzey yöneticileri tarafından yapılan iş yeri teftişleri vardır. • Çalışanların akredite eğitim alması (resmî geçerliliği olan diploma) gerekir. • YGKL ile oluşturulan kaza oranı ve ölçütler hesaplanır. • Personel güvenlik kayıt defteri vardır. Kayıt defteri sayesinde, işveren ve gözetmen konumundaki kuruluşlar; yüksek risk içeren işler yapılırken sahayı, işi yapan kişilerin ve şeflerinin yetkin olup olmadıklarını; bir başka deyişle bu kişilerin yeterli nitelikleri olup olmadığını ve uygun eğitimi alıp almadıklarını izleyebilirler. • Paydaşlar arasında bilgi alışverişi sağlanır. AB’de Hollanda, Belçika, Almanya, Fransa gibi, YGKL yüklenici güvenliği için bir standarda dönüşmeye başlamıştır. Piyasa koşulları, YGKL uygulamalarını gerekli kılmaktadır. Yüklenici olarak faaliyet gösteren ve YGKL sertifikası olmayan firmalar ihalelere dâhil edilmemektedir.


#makale #isg

8 görüntüleme
​İŞ SAĞLIĞI VE GÜVENLİĞİ GELİŞTİRME VE EĞİTİM PLATFORMU

Sayfalar

Yardım

  • Facebook
  • Instagram
  • YouTube

İSGGEP Tasarım Ekibi © 2019     isggep.com - isggep.net